Storythai

หลังจากที่คุยกับหมูไปถึงความรู้สึกในใจหลายๆเรื่อง
ก็เหมือนกับที่พี่อ้อยสอนเสมอ

เราเริ่มคิดว่า เอาล่ะ เราคงต้องพยายามเข้าใจคนอื่นมากขึ้น
หลังจากเมื่อวาน เราเองก็รู้สึกว่า
ทุกๆคนก็พยายามจะดีกับเรา ทั้งๆที่กลัวเราจะโกรธ
ซึ่งเราก็คิดว่า ไม่ต้องทำกันขนาดนั้นก็ได้
ก็เลย อืม... เราก็น่าจะละเส้นตรงของตัวเองลงบ้างนะ
ทุกอย่างมันก็ต้อง flexible ถูกมั้ย

Someone said people who know how they bad
are better than people who dont.

 

ไดอารี่หน้าที่แล้วทุกคนเมนท์กันยาวมากกกก
ขอบคุณนะคะ ที่สละเวลามานั่งพิมพ์กันขนาดนี้

อ่อ เรื่องพ่อแม่เราไม่คิดมากขนาดนั้นนะ
เพราะยังไงเราก็รักท่าน แล้วท่านก็เป็นคนที่รักเรามากที่สุด
เป็นคนที่ไม่เคยลืมวันเกิด เป็นคนที่หวังดี
เป็นทุกสื่งทุกอย่างในชีวิตเลยแหละ

ถึงแม้ว่าท่านจะอยู่ด้วยกันไม่ได้ แต่เราก็รู้ว่าท่านรักเรามาก
แล้วก็ยอมเสียสละทุกอย่างเพื่อเรา

 

ต่อไปเป็นเรื่องสำคัญสำหรับเราในวันนี้
คนที่ตั้งกระทู้ว่าไมค์เรื่องวันมีทแอนด์กรี๊ด
สมใจแล้วนะคะ ที่อยากจะให้ไมค์รับรู้

เราอ่ะ เป็นคนนึงนะ ที่ไม่อยากให้น้องมารู้ข่าวสารอะไรพวกนี้เลย
เพราะว่า น้องเองก็พยายามทำสิ่งที่ดีที่สุดเท่าที่ทำได้มาตลอดอยู่แล้ว
แต่อย่างว่า คนเราคิดไม่เหมือนกัน และเข้าใจอะไรไม่เหมือนกัน
เป็นไปไม่ได้เลยที่จะทำให้ทุกคนถูกใจได้

เรารู้นะว่าไมค์คีบอาหารให้ทุกคน
ไมค์ทรีทอย่างที่ไมค์คิดว่าไมค์พยายามที่สุดแล้ว
มันไม่ใช่ความผิดของไมค์เลย

สู้ๆนะ
นี่มันแค่เริ่มต้นเอง ยังมีเวลาอีกมากที่จะพิสูจน์ตัวเองให้ทุกคนได้เห็น

 

 

หลังจากที่คุยกับหมูไปถึงความรู้สึกในใจหลายๆเรื่อง
ก็เหมือนกับที่พี่อ้อยสอนเสมอ

เราเริ่มคิดว่า เอาล่ะ เราคงต้องพยายามเข้าใจคนอื่นมากขึ้น
หลังจากเมื่อวาน เราเองก็รู้สึกว่า
ทุกๆคนก็พยายามจะดีกับเรา ทั้งๆที่กลัวเราจะโกรธ
ซึ่งเราก็คิดว่า ไม่ต้องทำกันขนาดนั้นก็ได้
ก็เลย อืม... เราก็น่าจะละเส้นตรงของตัวเองลงบ้างนะ
ทุกอย่างมันก็ต้อง flexible ถูกมั้ย

Someone said people who know how they bad
are better than people who dont.

 

ไดอารี่หน้าที่แล้วทุกคนเมนท์กันยาวมากกกก
ขอบคุณนะคะ ที่สละเวลามานั่งพิมพ์กันขนาดนี้

อ่อ เรื่องพ่อแม่เราไม่คิดมากขนาดนั้นนะ
เพราะยังไงเราก็รักท่าน แล้วท่านก็เป็นคนที่รักเรามากที่สุด
เป็นคนที่ไม่เคยลืมวันเกิด เป็นคนที่หวังดี
เป็นทุกสื่งทุกอย่างในชีวิตเลยแหละ

ถึงแม้ว่าท่านจะอยู่ด้วยกันไม่ได้ แต่เราก็รู้ว่าท่านรักเรามาก
แล้วก็ยอมเสียสละทุกอย่างเพื่อเรา

 

ต่อไปเป็นเรื่องสำคัญสำหรับเราในวันนี้
คนที่ตั้งกระทู้ว่าไมค์เรื่องวันมีทแอนด์กรี๊ด
สมใจแล้วนะคะ ที่อยากจะให้ไมค์รับรู้

เราอ่ะ เป็นคนนึงนะ ที่ไม่อยากให้น้องมารู้ข่าวสารอะไรพวกนี้เลย
เพราะว่า น้องเองก็พยายามทำสิ่งที่ดีที่สุดเท่าที่ทำได้มาตลอดอยู่แล้ว
แต่อย่างว่า คนเราคิดไม่เหมือนกัน และเข้าใจอะไรไม่เหมือนกัน
เป็นไปไม่ได้เลยที่จะทำให้ทุกคนถูกใจได้

เรารู้นะว่าไมค์คีบอาหารให้ทุกคน
ไมค์ทรีทอย่างที่ไมค์คิดว่าไมค์พยายามที่สุดแล้ว
มันไม่ใช่ความผิดของไมค์เลย

สู้ๆนะ
นี่มันแค่เริ่มต้นเอง ยังมีเวลาอีกมากที่จะพิสูจน์ตัวเองให้ทุกคนได้เห็น

 

 

ทำไมน๊า การที่จะทำให้คนอื่นๆถูกใจและเข้าใจในสิ่งที่เราทำ
มันถึงได้ยากเย็นแสนเข็ญขนาดนี้

แต่จะว่าไป คนมนุษยสัมพันธ์ติดลบอย่างเราจะไปเข้าใจได้ไงล่ะ

เหตุผลนึงที่เราไม่อยากเอาตัวไปผูกพันกับใคร
ก็คงเป็นเพราะเราไม่เคยพร้อมที่จะผิดหวังหรือเสียใจจากคนๆนั้นล่ะมั้ง
พูดอย่างสวยหรูก็น่าจะเป็นอย่างนั้น
แต่พูดแบบชาวบ้านๆ ก็คือ เป็นคนเอาแต่ใจตัวเอง
ถ้าไม่พอใจ ก็ไม่ยอมรับ

เราน่ะ รู้สึกผิดกับความร้ายกาจ มองโลกในแง่ร้ายของเราเสมอนะ
จะให้พยายามฝืนทำออกไปดีๆ ก็ไม่ใช่ว่าจะทำไม่ได้หรอก
แต่บางครั้งมันก็อึดอัด
หรือกับบางคนที่เราก็ไม่อยากเสียเค้าไป
มันก็ต้องเก็บอารมณ์ของตัวเองให้ได้
แต่มันก็... ท้อ และเหนื่อยเหมือนกัน

หลายๆครั้งที่เดือดร้อน ป่วย หรือทุกข์ใจ
ก็มองไม่เห็นใครเลย

อย่างป่วยเข้ารพ.ครั้งล่าสุด
ตลอดทางที่ไปรพ.ก็โดนด่าลูกเดียว
ไปถึง จะนอนจะรักษา ก็ห่วงเรื่องค่าใช้จ่าย
ตอนน้ำเกลือหมด ก็ต้องเกรงใจ หน้ามืดยังไงก็ต้องเอาตัวเองกลับบ้าน

เราก็ไม่โทษใครหรอกนะ
เพราะเราก็ไม่ใช่เพื่อนที่ดี ไม่ใช่ลูกที่ดีด้วย
การจะคาดหวังที่จะได้รับสิ่งดีๆกลับมามันก็คงไม่ใช่
แต่มันทำให้เราหมดกำลังใจในชีวิต

ตอนนี้ได้แต่เครียดเรื่องหางาน เครียดเรื่องเรียน
เครียดเรื่องเงิน แล้วพอมีอะไรเข้ามาให้คิด ก็จะเบื่อมากๆ
เราอยากจะหนีจากชีวิตที่เป็นอยู่
เรารอมาตลอดที่จะเรียนจบ ทำงาน
แล้วออกไปจากทุกอย่างที่ควบคุมเราได้

อยากเลิกขับรถแล้วด้วย
รู้สึกว่าตั้งแต่ขับรถ ใจร้อนขึ้นเยอะ เสียสุขภาพจิตสุดๆ
บางทีเจอรถขับงี่เง่า รถติด โอย...ปวดหัว
อีกอย่างสายตาเสียอย่างมากนะ
คือ ตอนนี้มองอะไรไม่ค่อยชัด
แล้วก็ยังไม่อยากรบกวนเงินใครเพื่อไปเช็คสายตาด้วย

 

วันนี้ไมค์น่ารักมากๆ ดีมากๆ
แต่กลับมาบ้านกลับรู้สึกเศร้าอย่างบอกไม่ถูก
เพราะมีคนไม่เอนจอยกับการเจอน้องแล้ว

เลยต้องมานั่งทบทวนว่าชั้นทำอะไรผิดตรงไหนน๊า

ตอนกอล์ฟไมค์ออกมา ทุกคนเงียบกริบ
แต่เราเองก็คิดว่า คงจะไม่มีโอกาสมาหาน้องอีกยาวเลย
ก็เลยพูดออกไปว่า กอล์ฟ เซ็นซีดีให้หน่อยได้มั้ยคะ
แล้วไมค์ก็เดินออกมา รับซีดีไป
โดยที่เราไม่ได้ยินด้วยว่าไมค์พูดว่าอะไร แค่เห็นเดินมารับก็เลยส่งให้
จนมารู้ทีหลังว่าไมค์พูดว่า "จ้า..."
ส่วนกอล์ฟที่เดินมารับซีดีก็เลยต้องเดินผ่านเราไป

เราทำพลาดตรงไหนรึเปล่า

พอลงไปข้างล่าง ไมค์เปิดกระจกมาเซ็น HBD ให้เตย
เราก็เลยบอกเตยว่าอยากจับมือไมค์
พอเตยหลบให้ เราก็พูดว่า ไมค์ ขอจับมือหน่อยได้มั้ย
ไมค์ก็ยิ้มแล้วยื่นมือมาให้จับ น่ารักจ้ะ

แล้วพอตอนรับซีดีมา เห็นว่ากอล์ฟยังไม่ได้เซ็นทูพี่อ้อย
ก็เลยรอๆ พอเห็นกอล์ฟกำลังจะปิดประตู ก็เลยดันพี่อ้อยเข้าไป
ตะโกนบอกกอล์ฟว่าเซ็นทูให้พี่อ้อยหน่อย

เราผิดรึเปล่านะ ที่สั่งน้อง

ทั้งหมดมันเกิดขึ้นภายในเวลาที่เร็วมากๆ
เราไม่ได้หยุดคิด หรือคิดว่ามันจะเป็นยังไงต่อไปด้วยซ้ำ
แต่เรากลับมารู้ว่าเราทำให้คนอื่นเครียด เหนื่อย เบื่อ

เราได้แต่นั่งสับสนว่า เอ...ชั้นแย่มากเหรอที่เอ่ยปากขออะไรน้อง
หรือมันมากไปจริงๆ

ถ้าทำอะไรไปให้มีคนรู้สึกไม่ดี เราก็รู้สึกผิดจริงๆนะ
ไม่ใช่ไม่อยากเป็นคนที่ใครๆก็รักหรอก
แต่เราก็อยากจะให้คนที่รักเรา เพราะเราเป็นตัวเราแบบนี้
และเราก็ไม่ใช่คนดีเลย เราเป็นคนที่ร้ายมากๆ
ถ้าใครรับเราได้ เราก็จะรู้สึกดี
เวลาใครรับไม่ได้ มันไม่ใช่จะเฉยนะ มันก็เศร้า ก็แคร์แหละ

พี่อ้อยก็สอนบ่อยมากเรื่องการแสดงออกเรื่องคำพูด
เรารู้ว่าพี่อ้อยหวังดี ไม่อยากให้ใครมองเราไม่ดี
แต่มันยากเหลือเกินที่จะเฟรนลี่

เราไม่โทษครอบครัวนะ แต่บอกได้เลยว่ามันเกิดจากพื้นฐานครอบครัว
ถ้ามีใครมาบอกเราว่า พ่อแม่ทะเลาะกันอ่ะ หย่ามันเลยดีกว่า
นอกจากว่า พ่อหรือแม่สามารถทุ่มเทให้ลูกได้ทั้งกายและใจ
หรือมีญาติพี่น้องคอยดูแลเป็นที่ปรึกษาให้ได้แล้วล่ะก็
เรายืนยันได้เลยว่า
เด็กที่อยู่ในครอบครัวที่อบอุ่นย่อมจะโตขึ้นมาเป็นคนดีมากกว่าแน่นอน

ซึ่งครอบครัวเราไม่ได้เป็นแบบนั้นเลย
มันก็ออกจะไม่สมประกอบ
ถึงแม้ว่าทุกๆคน ทั้งพ่อแม่ ญาติพี่น้องจะเป็นคนดี
แต่เค้าไม่สามารถดูแลเราได้เต็มที่
เราถูกเลี้ยงมาแบบมีเงื่อนไขทุกสิ่งทุกอย่าง
ถ้าคุณอยากได้อะไร คุณต้องทำอย่างอื่นมาเป็นการตอบแทน

เราเลยกลัวมากที่จะขออะไรจากพ่อแม่
เพราะมันเหมือนกับเราจะต้องเตรียมตัวไว้ได้เลย
เราต้องทำอะไรซักอย่างให้เค้าแน่ๆ
และถึงแม้ว่าเราจะไม่ชอบถูกบังคับ แต่เราก็ต้องรับผิดชอบ

มันค่อยๆกลายเป็นความกดดันส่วนตัวไปแล้ว
เมื่อคบใคร ก็คาดหวังที่เค้าจะให้เราเท่าๆกับที่เราให้เค้า
แน่ล่ะ เป็นไปไม่ได้หรอก...

 

โอ้... อัพไดยาวเชียววันนี้
แต่มันเป็นตัวเราที่อยากจะระบายมากๆ

 

ป.ล. ยังคงรักเหมือนเดิม

รักพี่อ้อยนะ...

 

หลังจากที่คุยกับหมูไปถึงความรู้สึกในใจหลายๆเรื่อง
ก็เหมือนกับที่พี่อ้อยสอนเสมอ

เราเริ่มคิดว่า เอาล่ะ เราคงต้องพยายามเข้าใจคนอื่นมากขึ้น
หลังจากเมื่อวาน เราเองก็รู้สึกว่า
ทุกๆคนก็พยายามจะดีกับเรา ทั้งๆที่กลัวเราจะโกรธ
ซึ่งเราก็คิดว่า ไม่ต้องทำกันขนาดนั้นก็ได้
ก็เลย อืม... เราก็น่าจะละเส้นตรงของตัวเองลงบ้างนะ
ทุกอย่างมันก็ต้อง flexible ถูกมั้ย

Someone said people who know how they bad
are better than people who dont.

 

ไดอารี่หน้าที่แล้วทุกคนเมนท์กันยาวมากกกก
ขอบคุณนะคะ ที่สละเวลามานั่งพิมพ์กันขนาดนี้

อ่อ เรื่องพ่อแม่เราไม่คิดมากขนาดนั้นนะ
เพราะยังไงเราก็รักท่าน แล้วท่านก็เป็นคนที่รักเรามากที่สุด
เป็นคนที่ไม่เคยลืมวันเกิด เป็นคนที่หวังดี
เป็นทุกสื่งทุกอย่างในชีวิตเลยแหละ

ถึงแม้ว่าท่านจะอยู่ด้วยกันไม่ได้ แต่เราก็รู้ว่าท่านรักเรามาก
แล้วก็ยอมเสียสละทุกอย่างเพื่อเรา

 

ต่อไปเป็นเรื่องสำคัญสำหรับเราในวันนี้
คนที่ตั้งกระทู้ว่าไมค์เรื่องวันมีทแอนด์กรี๊ด
สมใจแล้วนะคะ ที่อยากจะให้ไมค์รับรู้

เราอ่ะ เป็นคนนึงนะ ที่ไม่อยากให้น้องมารู้ข่าวสารอะไรพวกนี้เลย
เพราะว่า น้องเองก็พยายามทำสิ่งที่ดีที่สุดเท่าที่ทำได้มาตลอดอยู่แล้ว
แต่อย่างว่า คนเราคิดไม่เหมือนกัน และเข้าใจอะไรไม่เหมือนกัน
เป็นไปไม่ได้เลยที่จะทำให้ทุกคนถูกใจได้

เรารู้นะว่าไมค์คีบอาหารให้ทุกคน
ไมค์ทรีทอย่างที่ไมค์คิดว่าไมค์พยายามที่สุดแล้ว
มันไม่ใช่ความผิดของไมค์เลย

สู้ๆนะ
นี่มันแค่เริ่มต้นเอง ยังมีเวลาอีกมากที่จะพิสูจน์ตัวเองให้ทุกคนได้เห็น

 

 

ทำไมน๊า การที่จะทำให้คนอื่นๆถูกใจและเข้าใจในสิ่งที่เราทำ
มันถึงได้ยากเย็นแสนเข็ญขนาดนี้

แต่จะว่าไป คนมนุษยสัมพันธ์ติดลบอย่างเราจะไปเข้าใจได้ไงล่ะ

เหตุผลนึงที่เราไม่อยากเอาตัวไปผูกพันกับใคร
ก็คงเป็นเพราะเราไม่เคยพร้อมที่จะผิดหวังหรือเสียใจจากคนๆนั้นล่ะมั้ง
พูดอย่างสวยหรูก็น่าจะเป็นอย่างนั้น
แต่พูดแบบชาวบ้านๆ ก็คือ เป็นคนเอาแต่ใจตัวเอง
ถ้าไม่พอใจ ก็ไม่ยอมรับ

เราน่ะ รู้สึกผิดกับความร้ายกาจ มองโลกในแง่ร้ายของเราเสมอนะ
จะให้พยายามฝืนทำออกไปดีๆ ก็ไม่ใช่ว่าจะทำไม่ได้หรอก
แต่บางครั้งมันก็อึดอัด
หรือกับบางคนที่เราก็ไม่อยากเสียเค้าไป
มันก็ต้องเก็บอารมณ์ของตัวเองให้ได้
แต่มันก็... ท้อ และเหนื่อยเหมือนกัน

หลายๆครั้งที่เดือดร้อน ป่วย หรือทุกข์ใจ
ก็มองไม่เห็นใครเลย

อย่างป่วยเข้ารพ.ครั้งล่าสุด
ตลอดทางที่ไปรพ.ก็โดนด่าลูกเดียว
ไปถึง จะนอนจะรักษา ก็ห่วงเรื่องค่าใช้จ่าย
ตอนน้ำเกลือหมด ก็ต้องเกรงใจ หน้ามืดยังไงก็ต้องเอาตัวเองกลับบ้าน

เราก็ไม่โทษใครหรอกนะ
เพราะเราก็ไม่ใช่เพื่อนที่ดี ไม่ใช่ลูกที่ดีด้วย
การจะคาดหวังที่จะได้รับสิ่งดีๆกลับมามันก็คงไม่ใช่
แต่มันทำให้เราหมดกำลังใจในชีวิต

ตอนนี้ได้แต่เครียดเรื่องหางาน เครียดเรื่องเรียน
เครียดเรื่องเงิน แล้วพอมีอะไรเข้ามาให้คิด ก็จะเบื่อมากๆ
เราอยากจะหนีจากชีวิตที่เป็นอยู่
เรารอมาตลอดที่จะเรียนจบ ทำงาน
แล้วออกไปจากทุกอย่างที่ควบคุมเราได้

อยากเลิกขับรถแล้วด้วย
รู้สึกว่าตั้งแต่ขับรถ ใจร้อนขึ้นเยอะ เสียสุขภาพจิตสุดๆ
บางทีเจอรถขับงี่เง่า รถติด โอย...ปวดหัว
อีกอย่างสายตาเสียอย่างมากนะ
คือ ตอนนี้มองอะไรไม่ค่อยชัด
แล้วก็ยังไม่อยากรบกวนเงินใครเพื่อไปเช็คสายตาด้วย

 

วันนี้ไมค์น่ารักมากๆ ดีมากๆ
แต่กลับมาบ้านกลับรู้สึกเศร้าอย่างบอกไม่ถูก
เพราะมีคนไม่เอนจอยกับการเจอน้องแล้ว

เลยต้องมานั่งทบทวนว่าชั้นทำอะไรผิดตรงไหนน๊า

ตอนกอล์ฟไมค์ออกมา ทุกคนเงียบกริบ
แต่เราเองก็คิดว่า คงจะไม่มีโอกาสมาหาน้องอีกยาวเลย
ก็เลยพูดออกไปว่า กอล์ฟ เซ็นซีดีให้หน่อยได้มั้ยคะ
แล้วไมค์ก็เดินออกมา รับซีดีไป
โดยที่เราไม่ได้ยินด้วยว่าไมค์พูดว่าอะไร แค่เห็นเดินมารับก็เลยส่งให้
จนมารู้ทีหลังว่าไมค์พูดว่า "จ้า..."
ส่วนกอล์ฟที่เดินมารับซีดีก็เลยต้องเดินผ่านเราไป

เราทำพลาดตรงไหนรึเปล่า

พอลงไปข้างล่าง ไมค์เปิดกระจกมาเซ็น HBD ให้เตย
เราก็เลยบอกเตยว่าอยากจับมือไมค์
พอเตยหลบให้ เราก็พูดว่า ไมค์ ขอจับมือหน่อยได้มั้ย
ไมค์ก็ยิ้มแล้วยื่นมือมาให้จับ น่ารักจ้ะ

แล้วพอตอนรับซีดีมา เห็นว่ากอล์ฟยังไม่ได้เซ็นทูพี่อ้อย
ก็เลยรอๆ พอเห็นกอล์ฟกำลังจะปิดประตู ก็เลยดันพี่อ้อยเข้าไป
ตะโกนบอกกอล์ฟว่าเซ็นทูให้พี่อ้อยหน่อย

เราผิดรึเปล่านะ ที่สั่งน้อง

ทั้งหมดมันเกิดขึ้นภายในเวลาที่เร็วมากๆ
เราไม่ได้หยุดคิด หรือคิดว่ามันจะเป็นยังไงต่อไปด้วยซ้ำ
แต่เรากลับมารู้ว่าเราทำให้คนอื่นเครียด เหนื่อย เบื่อ

เราได้แต่นั่งสับสนว่า เอ...ชั้นแย่มากเหรอที่เอ่ยปากขออะไรน้อง
หรือมันมากไปจริงๆ

ถ้าทำอะไรไปให้มีคนรู้สึกไม่ดี เราก็รู้สึกผิดจริงๆนะ
ไม่ใช่ไม่อยากเป็นคนที่ใครๆก็รักหรอก
แต่เราก็อยากจะให้คนที่รักเรา เพราะเราเป็นตัวเราแบบนี้
และเราก็ไม่ใช่คนดีเลย เราเป็นคนที่ร้ายมากๆ
ถ้าใครรับเราได้ เราก็จะรู้สึกดี
เวลาใครรับไม่ได้ มันไม่ใช่จะเฉยนะ มันก็เศร้า ก็แคร์แหละ

พี่อ้อยก็สอนบ่อยมากเรื่องการแสดงออกเรื่องคำพูด
เรารู้ว่าพี่อ้อยหวังดี ไม่อยากให้ใครมองเราไม่ดี
แต่มันยากเหลือเกินที่จะเฟรนลี่

เราไม่โทษครอบครัวนะ แต่บอกได้เลยว่ามันเกิดจากพื้นฐานครอบครัว
ถ้ามีใครมาบอกเราว่า พ่อแม่ทะเลาะกันอ่ะ หย่ามันเลยดีกว่า
นอกจากว่า พ่อหรือแม่สามารถทุ่มเทให้ลูกได้ทั้งกายและใจ
หรือมีญาติพี่น้องคอยดูแลเป็นที่ปรึกษาให้ได้แล้วล่ะก็
เรายืนยันได้เลยว่า
เด็กที่อยู่ในครอบครัวที่อบอุ่นย่อมจะโตขึ้นมาเป็นคนดีมากกว่าแน่นอน

ซึ่งครอบครัวเราไม่ได้เป็นแบบนั้นเลย
มันก็ออกจะไม่สมประกอบ
ถึงแม้ว่าทุกๆคน ทั้งพ่อแม่ ญาติพี่น้องจะเป็นคนดี
แต่เค้าไม่สามารถดูแลเราได้เต็มที่
เราถูกเลี้ยงมาแบบมีเงื่อนไขทุกสิ่งทุกอย่าง
ถ้าคุณอยากได้อะไร คุณต้องทำอย่างอื่นมาเป็นการตอบแทน

เราเลยกลัวมากที่จะขออะไรจากพ่อแม่
เพราะมันเหมือนกับเราจะต้องเตรียมตัวไว้ได้เลย
เราต้องทำอะไรซักอย่างให้เค้าแน่ๆ
และถึงแม้ว่าเราจะไม่ชอบถูกบังคับ แต่เราก็ต้องรับผิดชอบ

มันค่อยๆกลายเป็นความกดดันส่วนตัวไปแล้ว
เมื่อคบใคร ก็คาดหวังที่เค้าจะให้เราเท่าๆกับที่เราให้เค้า
แน่ล่ะ เป็นไปไม่ได้หรอก...

 

โอ้... อัพไดยาวเชียววันนี้
แต่มันเป็นตัวเราที่อยากจะระบายมากๆ

 

ป.ล. ยังคงรักเหมือนเดิม

รักพี่อ้อยนะ...

 

เพิ่งได้ฟังเรื่องที่ว่า มีคนที่ได้ไปมีทแอนด์กรี๊ดกับน้อง
แล้วบอกว่าไม่ชอบไมค์เลย ไมค์หยิ่งมากๆ

โอ้...

อืม... เอาความคิดเห็นตัวเองนะ ถ้ามันไม่ตรงกับใครก็คงต้องขออภัยด้วย

ตรงๆ... น้องก็คงจะไม่ได้น่ารัก แสนใจดี เฟรนลี่เหมือนศิลปินคนอื่น
เราเองก็เคยคาดหวังเหมือนกัน อยากจะให้น้องทักทาย คุยเล่นกันบ้าง
แต่ก็... ยาก...

เราเองก็ ใช้ความอดทน และพยายามอยู่นานทีเดียว
ตามเป็นปี นับคำที่คุยกันได้เลย
เมื่อก่อนช่วงนึงที่เจอกันทุกวันตลอดสองอาทิตย์
แม้แต่มองก็ยังไม่เคย
แล้วเราเองก็ไม่ได้เข้าหาน้องด้วย

จนถึงวันนี้มันก็คงจะมีพัฒนาการขึ้นมาบ้าง(ล่ะมั้ง)
ก็คุยกันได้มากขึ้น จำกันได้ (รึเปล่าวะ)

ไม่รู้สิ เราเข้าใจมั้ง เพราะเราก็โดนว่าว่าหยิ่งบ่อยๆ
น้องเองก็ไม่เคยมารู้จักเราเหมือนเรารู้จักเพื่อน
อย่างเราถ้าไม่ใช่เพื่อนสนิท ก็แทบจะไม่พูดด้วยเลย
ถ้าไม่เข้าไปชวนคุยน้องก็คงไม่คุยด้วยเป็นเรื่องปกติมากๆ

ความจริงเราว่ามันก็ยากเหมือนกันนะศิลปินเนี่ย
ถ้าเกิดเค้าดีกับเรามากๆ เราก็ย่อมจะ expect ให้เค้าดีกับเราอย่างนั้นตลอด
แต่ยังไงดาราก็เป็นคน มันก็ต้องอารมณ์ดีบ้างไม่ดีบ้าง
ถามว่า ถ้าเค้าดีตลอด แล้ววันไหนไม่ดีขึ้นมา เราจะคิดมากมั้ย เสียใจมั้ย

เทียบกับถ้าเค้าเฉยๆ แต่พอเค้าดี เราจะรู้สึกว่ามันพิเศษนะ

เราชอบอย่างหลังมากกว่า และเราก็อยากได้อย่างหลังมากกว่า

บางครั้งศิลปินก็อยากจะให้คนชื่นชอบที่ผลงาน ไม่ใช่ชอบส่วนตัว
ไม่ใช่ว่าพอเค้ามีแฟน มีปัญหา หรือทำอะไรให้เราไม่พอใจขึ้นมา
เราก็บอกว่า เกลียดละ ไม่ชอบเลย
ลองมองกลับมาว่าถ้าเป็นตัวเองจะรู้สึกยังไง
มันก็ต้อง อ้าว อะไรวะ ตกลงนี่จะมาชอบที่ผลงานหรือจะมาเป็นแม่กันแน่

ยอมรับแหละ เคืองน้องหนักๆก็บ่อยนะ
แต่พอมานั่งคิดว่า จะให้เค้าต้องฝืนใจทำในสิ่งที่ไม่ใช่ตัวเอง
เค้าก็คงไม่มีความสุข

อย่างไมค์เนี่ย จากที่สังเกต คือ น้องจะตามใจอารมณ์ตัวเองมาก
และด้านดีของไมค์ คือไมค์จะไม่แสร้งทำ
ถ้าวันไหนอารมณ์ดีมาก็จะแจกจ่าย วันไหนอารมณ์เสียก็ต้องทำใจ
มันก็ทำให้เรารู้สึกว่า เออ วันไหนดีด้วย น่ารักด้วยแปลว่ามาจากใจจริงนะ

ต้องมาถามตัวเองกันนะคะแฟนคลับ
ว่าอยากรักศิลปินที่เค้าเป็นเค้า ชอบที่ผลงานที่เค้าพยายามทำให้เราเห็น
หรือว่าอยากจะชอบศิลปินที่จะเป็นยังไงก็ช่าง ขอแค่ทำดีกับเราก็พอ

แต่เราไม่ได้หมายความว่า แบบไหนดี แบบไหนไม่ดีนะ
คือ ต้องเลือกไง ว่าชอบแบบไหน ก็ไปแบบนั้นดีกว่า
ไม่งั้นก็คงต้องมานั่งเศร้า แล้วก็โทษศิลปินกันอยู่อย่างนี้



เข้าเรื่องชีวิตตัวเองบ้างดีกว่า
ตอนนี้เครียดหนักเรื่องเรียนและเรื่องในอนาคต
เดือนตุลาจะหายไป 1 อาทิตย์นะคะ จะไปนั่งสมาธิที่เชียงใหม่
เมื่อก่อนแม่ต้องบังคับให้ไป คราวนี้ไม่ต้อง อยากไปเองละ

เราเชื่อว่า ทุกอย่างเกิดขึ้นได้ด้วยบุญทั้งนั้น
แต่บุญเนี่ย ไม่ได้หมายความสิ่งศักดิ์สิทธิ์นะ
บุญ คือ ความดีที่เราสะสมไว้ตั้งแต่ในอดีตจนถึงปัจจุบัน
นั่นก็คือ ถ้าเราทำดี ย่อมได้รับสิ่งดีๆกลับมาแน่นอน

อีกอย่างช่วงนี้อึดอัดใจและเบื่อคนมากๆ
ตอนนี้อาจจะยังไม่ถึงเวลาที่จะพูดหรือแสดงความรู้สึกตรงนั้นออกมา
แต่ถ้ามันยังคงเป็นแบบนี้ ซักวันมันต้องถึงแน่ๆ
ในระหว่างนี้ก็เก็บมันไว้ก่อนดีกว่า



ป.ล. รัก... สาวน้อย เหงามั้ยเนี่ย
รัก... เบบี๋เอสแก้มยุ้ย

แล้วก็รัก... กอล์ฟไมค์ มากมาย

รักครอบครัวที่สุด

หลังจากที่คุยกับหมูไปถึงความรู้สึกในใจหลายๆเรื่อง
ก็เหมือนกับที่พี่อ้อยสอนเสมอ

เราเริ่มคิดว่า เอาล่ะ เราคงต้องพยายามเข้าใจคนอื่นมากขึ้น
หลังจากเมื่อวาน เราเองก็รู้สึกว่า
ทุกๆคนก็พยายามจะดีกับเรา ทั้งๆที่กลัวเราจะโกรธ
ซึ่งเราก็คิดว่า ไม่ต้องทำกันขนาดนั้นก็ได้
ก็เลย อืม... เราก็น่าจะละเส้นตรงของตัวเองลงบ้างนะ
ทุกอย่างมันก็ต้อง flexible ถูกมั้ย

Someone said people who know how they bad
are better than people who dont.

 

ไดอารี่หน้าที่แล้วทุกคนเมนท์กันยาวมากกกก
ขอบคุณนะคะ ที่สละเวลามานั่งพิมพ์กันขนาดนี้

อ่อ เรื่องพ่อแม่เราไม่คิดมากขนาดนั้นนะ
เพราะยังไงเราก็รักท่าน แล้วท่านก็เป็นคนที่รักเรามากที่สุด
เป็นคนที่ไม่เคยลืมวันเกิด เป็นคนที่หวังดี
เป็นทุกสื่งทุกอย่างในชีวิตเลยแหละ

ถึงแม้ว่าท่านจะอยู่ด้วยกันไม่ได้ แต่เราก็รู้ว่าท่านรักเรามาก
แล้วก็ยอมเสียสละทุกอย่างเพื่อเรา

 

ต่อไปเป็นเรื่องสำคัญสำหรับเราในวันนี้
คนที่ตั้งกระทู้ว่าไมค์เรื่องวันมีทแอนด์กรี๊ด
สมใจแล้วนะคะ ที่อยากจะให้ไมค์รับรู้

เราอ่ะ เป็นคนนึงนะ ที่ไม่อยากให้น้องมารู้ข่าวสารอะไรพวกนี้เลย
เพราะว่า น้องเองก็พยายามทำสิ่งที่ดีที่สุดเท่าที่ทำได้มาตลอดอยู่แล้ว
แต่อย่างว่า คนเราคิดไม่เหมือนกัน และเข้าใจอะไรไม่เหมือนกัน
เป็นไปไม่ได้เลยที่จะทำให้ทุกคนถูกใจได้

เรารู้นะว่าไมค์คีบอาหารให้ทุกคน
ไมค์ทรีทอย่างที่ไมค์คิดว่าไมค์พยายามที่สุดแล้ว
มันไม่ใช่ความผิดของไมค์เลย

สู้ๆนะ
นี่มันแค่เริ่มต้นเอง ยังมีเวลาอีกมากที่จะพิสูจน์ตัวเองให้ทุกคนได้เห็น

 

 

ทำไมน๊า การที่จะทำให้คนอื่นๆถูกใจและเข้าใจในสิ่งที่เราทำ
มันถึงได้ยากเย็นแสนเข็ญขนาดนี้

แต่จะว่าไป คนมนุษยสัมพันธ์ติดลบอย่างเราจะไปเข้าใจได้ไงล่ะ

เหตุผลนึงที่เราไม่อยากเอาตัวไปผูกพันกับใคร
ก็คงเป็นเพราะเราไม่เคยพร้อมที่จะผิดหวังหรือเสียใจจากคนๆนั้นล่ะมั้ง
พูดอย่างสวยหรูก็น่าจะเป็นอย่างนั้น
แต่พูดแบบชาวบ้านๆ ก็คือ เป็นคนเอาแต่ใจตัวเอง
ถ้าไม่พอใจ ก็ไม่ยอมรับ

เราน่ะ รู้สึกผิดกับความร้ายกาจ มองโลกในแง่ร้ายของเราเสมอนะ
จะให้พยายามฝืนทำออกไปดีๆ ก็ไม่ใช่ว่าจะทำไม่ได้หรอก
แต่บางครั้งมันก็อึดอัด
หรือกับบางคนที่เราก็ไม่อยากเสียเค้าไป
มันก็ต้องเก็บอารมณ์ของตัวเองให้ได้
แต่มันก็... ท้อ และเหนื่อยเหมือนกัน

หลายๆครั้งที่เดือดร้อน ป่วย หรือทุกข์ใจ
ก็มองไม่เห็นใครเลย

อย่างป่วยเข้ารพ.ครั้งล่าสุด
ตลอดทางที่ไปรพ.ก็โดนด่าลูกเดียว
ไปถึง จะนอนจะรักษา ก็ห่วงเรื่องค่าใช้จ่าย
ตอนน้ำเกลือหมด ก็ต้องเกรงใจ หน้ามืดยังไงก็ต้องเอาตัวเองกลับบ้าน

เราก็ไม่โทษใครหรอกนะ
เพราะเราก็ไม่ใช่เพื่อนที่ดี ไม่ใช่ลูกที่ดีด้วย
การจะคาดหวังที่จะได้รับสิ่งดีๆกลับมามันก็คงไม่ใช่
แต่มันทำให้เราหมดกำลังใจในชีวิต

ตอนนี้ได้แต่เครียดเรื่องหางาน เครียดเรื่องเรียน
เครียดเรื่องเงิน แล้วพอมีอะไรเข้ามาให้คิด ก็จะเบื่อมากๆ
เราอยากจะหนีจากชีวิตที่เป็นอยู่
เรารอมาตลอดที่จะเรียนจบ ทำงาน
แล้วออกไปจากทุกอย่างที่ควบคุมเราได้

อยากเลิกขับรถแล้วด้วย
รู้สึกว่าตั้งแต่ขับรถ ใจร้อนขึ้นเยอะ เสียสุขภาพจิตสุดๆ
บางทีเจอรถขับงี่เง่า รถติด โอย...ปวดหัว
อีกอย่างสายตาเสียอย่างมากนะ
คือ ตอนนี้มองอะไรไม่ค่อยชัด
แล้วก็ยังไม่อยากรบกวนเงินใครเพื่อไปเช็คสายตาด้วย

 

วันนี้ไมค์น่ารักมากๆ ดีมากๆ
แต่กลับมาบ้านกลับรู้สึกเศร้าอย่างบอกไม่ถูก
เพราะมีคนไม่เอนจอยกับการเจอน้องแล้ว

เลยต้องมานั่งทบทวนว่าชั้นทำอะไรผิดตรงไหนน๊า

ตอนกอล์ฟไมค์ออกมา ทุกคนเงียบกริบ
แต่เราเองก็คิดว่า คงจะไม่มีโอกาสมาหาน้องอีกยาวเลย
ก็เลยพูดออกไปว่า กอล์ฟ เซ็นซีดีให้หน่อยได้มั้ยคะ
แล้วไมค์ก็เดินออกมา รับซีดีไป
โดยที่เราไม่ได้ยินด้วยว่าไมค์พูดว่าอะไร แค่เห็นเดินมารับก็เลยส่งให้
จนมารู้ทีหลังว่าไมค์พูดว่า "จ้า..."
ส่วนกอล์ฟที่เดินมารับซีดีก็เลยต้องเดินผ่านเราไป

เราทำพลาดตรงไหนรึเปล่า

พอลงไปข้างล่าง ไมค์เปิดกระจกมาเซ็น HBD ให้เตย
เราก็เลยบอกเตยว่าอยากจับมือไมค์
พอเตยหลบให้ เราก็พูดว่า ไมค์ ขอจับมือหน่อยได้มั้ย
ไมค์ก็ยิ้มแล้วยื่นมือมาให้จับ น่ารักจ้ะ

แล้วพอตอนรับซีดีมา เห็นว่ากอล์ฟยังไม่ได้เซ็นทูพี่อ้อย
ก็เลยรอๆ พอเห็นกอล์ฟกำลังจะปิดประตู ก็เลยดันพี่อ้อยเข้าไป
ตะโกนบอกกอล์ฟว่าเซ็นทูให้พี่อ้อยหน่อย

เราผิดรึเปล่านะ ที่สั่งน้อง

ทั้งหมดมันเกิดขึ้นภายในเวลาที่เร็วมากๆ
เราไม่ได้หยุดคิด หรือคิดว่ามันจะเป็นยังไงต่อไปด้วยซ้ำ
แต่เรากลับมารู้ว่าเราทำให้คนอื่นเครียด เหนื่อย เบื่อ

เราได้แต่นั่งสับสนว่า เอ...ชั้นแย่มากเหรอที่เอ่ยปากขออะไรน้อง
หรือมันมากไปจริงๆ

ถ้าทำอะไรไปให้มีคนรู้สึกไม่ดี เราก็รู้สึกผิดจริงๆนะ
ไม่ใช่ไม่อยากเป็นคนที่ใครๆก็รักหรอก
แต่เราก็อยากจะให้คนที่รักเรา เพราะเราเป็นตัวเราแบบนี้
และเราก็ไม่ใช่คนดีเลย เราเป็นคนที่ร้ายมากๆ
ถ้าใครรับเราได้ เราก็จะรู้สึกดี
เวลาใครรับไม่ได้ มันไม่ใช่จะเฉยนะ มันก็เศร้า ก็แคร์แหละ

พี่อ้อยก็สอนบ่อยมากเรื่องการแสดงออกเรื่องคำพูด
เรารู้ว่าพี่อ้อยหวังดี ไม่อยากให้ใครมองเราไม่ดี
แต่มันยากเหลือเกินที่จะเฟรนลี่

เราไม่โทษครอบครัวนะ แต่บอกได้เลยว่ามันเกิดจากพื้นฐานครอบครัว
ถ้ามีใครมาบอกเราว่า พ่อแม่ทะเลาะกันอ่ะ หย่ามันเลยดีกว่า
นอกจากว่า พ่อหรือแม่สามารถทุ่มเทให้ลูกได้ทั้งกายและใจ
หรือมีญาติพี่น้องคอยดูแลเป็นที่ปรึกษาให้ได้แล้วล่ะก็
เรายืนยันได้เลยว่า
เด็กที่อยู่ในครอบครัวที่อบอุ่นย่อมจะโตขึ้นมาเป็นคนดีมากกว่าแน่นอน

ซึ่งครอบครัวเราไม่ได้เป็นแบบนั้นเลย
มันก็ออกจะไม่สมประกอบ
ถึงแม้ว่าทุกๆคน ทั้งพ่อแม่ ญาติพี่น้องจะเป็นคนดี
แต่เค้าไม่สามารถดูแลเราได้เต็มที่
เราถูกเลี้ยงมาแบบมีเงื่อนไขทุกสิ่งทุกอย่าง
ถ้าคุณอยากได้อะไร คุณต้องทำอย่างอื่นมาเป็นการตอบแทน

เราเลยกลัวมากที่จะขออะไรจากพ่อแม่
เพราะมันเหมือนกับเราจะต้องเตรียมตัวไว้ได้เลย
เราต้องทำอะไรซักอย่างให้เค้าแน่ๆ
และถึงแม้ว่าเราจะไม่ชอบถูกบังคับ แต่เราก็ต้องรับผิดชอบ

มันค่อยๆกลายเป็นความกดดันส่วนตัวไปแล้ว
เมื่อคบใคร ก็คาดหวังที่เค้าจะให้เราเท่าๆกับที่เราให้เค้า
แน่ล่ะ เป็นไปไม่ได้หรอก...

 

โอ้... อัพไดยาวเชียววันนี้
แต่มันเป็นตัวเราที่อยากจะระบายมากๆ

 

ป.ล. ยังคงรักเหมือนเดิม

รักพี่อ้อยนะ...

 

เพิ่งได้ฟังเรื่องที่ว่า มีคนที่ได้ไปมีทแอนด์กรี๊ดกับน้อง
แล้วบอกว่าไม่ชอบไมค์เลย ไมค์หยิ่งมากๆ

โอ้...

อืม... เอาความคิดเห็นตัวเองนะ ถ้ามันไม่ตรงกับใครก็คงต้องขออภัยด้วย

ตรงๆ... น้องก็คงจะไม่ได้น่ารัก แสนใจดี เฟรนลี่เหมือนศิลปินคนอื่น
เราเองก็เคยคาดหวังเหมือนกัน อยากจะให้น้องทักทาย คุยเล่นกันบ้าง
แต่ก็... ยาก...

เราเองก็ ใช้ความอดทน และพยายามอยู่นานทีเดียว
ตามเป็นปี นับคำที่คุยกันได้เลย
เมื่อก่อนช่วงนึงที่เจอกันทุกวันตลอดสองอาทิตย์
แม้แต่มองก็ยังไม่เคย
แล้วเราเองก็ไม่ได้เข้าหาน้องด้วย

จนถึงวันนี้มันก็คงจะมีพัฒนาการขึ้นมาบ้าง(ล่ะมั้ง)
ก็คุยกันได้มากขึ้น จำกันได้ (รึเปล่าวะ)

ไม่รู้สิ เราเข้าใจมั้ง เพราะเราก็โดนว่าว่าหยิ่งบ่อยๆ
น้องเองก็ไม่เคยมารู้จักเราเหมือนเรารู้จักเพื่อน
อย่างเราถ้าไม่ใช่เพื่อนสนิท ก็แทบจะไม่พูดด้วยเลย
ถ้าไม่เข้าไปชวนคุยน้องก็คงไม่คุยด้วยเป็นเรื่องปกติมากๆ

ความจริงเราว่ามันก็ยากเหมือนกันนะศิลปินเนี่ย
ถ้าเกิดเค้าดีกับเรามากๆ เราก็ย่อมจะ expect ให้เค้าดีกับเราอย่างนั้นตลอด
แต่ยังไงดาราก็เป็นคน มันก็ต้องอารมณ์ดีบ้างไม่ดีบ้าง
ถามว่า ถ้าเค้าดีตลอด แล้ววันไหนไม่ดีขึ้นมา เราจะคิดมากมั้ย เสียใจมั้ย

เทียบกับถ้าเค้าเฉยๆ แต่พอเค้าดี เราจะรู้สึกว่ามันพิเศษนะ

เราชอบอย่างหลังมากกว่า และเราก็อยากได้อย่างหลังมากกว่า

บางครั้งศิลปินก็อยากจะให้คนชื่นชอบที่ผลงาน ไม่ใช่ชอบส่วนตัว
ไม่ใช่ว่าพอเค้ามีแฟน มีปัญหา หรือทำอะไรให้เราไม่พอใจขึ้นมา
เราก็บอกว่า เกลียดละ ไม่ชอบเลย
ลองมองกลับมาว่าถ้าเป็นตัวเองจะรู้สึกยังไง
มันก็ต้อง อ้าว อะไรวะ ตกลงนี่จะมาชอบที่ผลงานหรือจะมาเป็นแม่กันแน่

ยอมรับแหละ เคืองน้องหนักๆก็บ่อยนะ
แต่พอมานั่งคิดว่า จะให้เค้าต้องฝืนใจทำในสิ่งที่ไม่ใช่ตัวเอง
เค้าก็คงไม่มีความสุข

อย่างไมค์เนี่ย จากที่สังเกต คือ น้องจะตามใจอารมณ์ตัวเองมาก
และด้านดีของไมค์ คือไมค์จะไม่แสร้งทำ
ถ้าวันไหนอารมณ์ดีมาก็จะแจกจ่าย วันไหนอารมณ์เสียก็ต้องทำใจ
มันก็ทำให้เรารู้สึกว่า เออ วันไหนดีด้วย น่ารักด้วยแปลว่ามาจากใจจริงนะ

ต้องมาถามตัวเองกันนะคะแฟนคลับ
ว่าอยากรักศิลปินที่เค้าเป็นเค้า ชอบที่ผลงานที่เค้าพยายามทำให้เราเห็น
หรือว่าอยากจะชอบศิลปินที่จะเป็นยังไงก็ช่าง ขอแค่ทำดีกับเราก็พอ

แต่เราไม่ได้หมายความว่า แบบไหนดี แบบไหนไม่ดีนะ
คือ ต้องเลือกไง ว่าชอบแบบไหน ก็ไปแบบนั้นดีกว่า
ไม่งั้นก็คงต้องมานั่งเศร้า แล้วก็โทษศิลปินกันอยู่อย่างนี้



เข้าเรื่องชีวิตตัวเองบ้างดีกว่า
ตอนนี้เครียดหนักเรื่องเรียนและเรื่องในอนาคต
เดือนตุลาจะหายไป 1 อาทิตย์นะคะ จะไปนั่งสมาธิที่เชียงใหม่
เมื่อก่อนแม่ต้องบังคับให้ไป คราวนี้ไม่ต้อง อยากไปเองละ

เราเชื่อว่า ทุกอย่างเกิดขึ้นได้ด้วยบุญทั้งนั้น
แต่บุญเนี่ย ไม่ได้หมายความสิ่งศักดิ์สิทธิ์นะ
บุญ คือ ความดีที่เราสะสมไว้ตั้งแต่ในอดีตจนถึงปัจจุบัน
นั่นก็คือ ถ้าเราทำดี ย่อมได้รับสิ่งดีๆกลับมาแน่นอน

อีกอย่างช่วงนี้อึดอัดใจและเบื่อคนมากๆ
ตอนนี้อาจจะยังไม่ถึงเวลาที่จะพูดหรือแสดงความรู้สึกตรงนั้นออกมา
แต่ถ้ามันยังคงเป็นแบบนี้ ซักวันมันต้องถึงแน่ๆ
ในระหว่างนี้ก็เก็บมันไว้ก่อนดีกว่า



ป.ล. รัก... สาวน้อย เหงามั้ยเนี่ย
รัก... เบบี๋เอสแก้มยุ้ย

แล้วก็รัก... กอล์ฟไมค์ มากมาย

รักครอบครัวที่สุด

 

ทำไมวันๆนึงมันผ่านไปเร็วจังเลยล่ะ
แอบเครียด อะไรๆก็เข้ามาให้ทำพร้อมๆกัน
ไม่ได้ขี้เกียจด้วยนะ
ทั้งๆที่ตอนนี้รู้สึกหน้ามืดอยากนอนจะตายอยู่แล้ว
แต่ก็นอนไม่ได้
ไหนจะการบ้าน รายงาน แล้วเรื่องที่อยากทำอีกล้านแปด
เหนื่อย...

เมื่อวานไปดูคอนเสิร์ต 25ปี พี่ดี้มาล่ะ
ถ้าไม่มีน้องคงไม่ไปอ่ะ ไม่ไหวนะ เพลงแบบว่าคุ้นแต่ท่อนฮุคครับท่าน
คือ ไม่ใช่ว่าเราเกิดไม่ทันหรอก
แต่ไม่ใช่คนชอบฟังเพลงเลยตอนเด็กๆน่ะ พ่อแม่ก็ไม่ฟัง
มันเลยไม่ค่อยได้สนใจเรื่องเพลงเท่าไหร่

เพลงไหนต่อเพลงไหนมาก็ต้องดูเนื้อที่ขึ้นบนจอ
แต่พออินโทรเพลงเรื่องเล็กของเธอขึ้นมาเท่านั้นแหละ
ก่อนอื่นหูแตก เพราะพี่อ้อยกับหมูกรี๊ดเสียงดังมากกกก
ดันน้องกันสุดๆ
แต่น้องก็ได้รับเสียงกรี๊ดดังนะ เพียงแต่อาจจะร้องเพลงกันไม่ได้

มีแต่ผู้ใหญ่ทั้งนั้นเลย ผิดกับคอนกอล์ฟไมค์โดยสิ้นเชิงนะ
อันนั้นก็เด็กเกิน(สำหรับเรา)
แต่มันไม่มีอะไรที่เกี่ยวกับอายุหรอก ถ้าใจชอบจริงๆน่ะ
ยังไงดูกอล์ฟไมค์ก็มีความสุขกว่าอยู่แล้ว

 

วันนี้มาว่าด้วยเรื่องความยุติธรรมไม่มีในโลก

มันไม่มีจริงๆนะ
แน่นอนล่ะ ไม่มีใครสามารถรักของสองสิ่งหรือคนสองคนได้เท่ากันหรอก
และการปฏิบัติมันก็ย่อมต้องต่างกันไปตามความมากน้อย

สิ่งที่เราต้องทำคือยอมรับ และหาจุดที่เหมาะสมให้กับตัวเอง

ไอ้แบบว่าคนนั้นคนนี้ได้ดีกว่าน่ะ อิจฉาเราก็เป็น
แต่เราก็ไม่ได้ต้องทำทุกวิถีทางเพื่อดันตัวเองขึ้นไปนะ
เราว่ายิ่งทำอย่างนั้น มันก็ยิ่งทำให้เค้าหนีเราซะเปล่าๆ
ถ้ามีดีจริงๆ เดี๋ยวเค้าก็เห็นอยู่ดี แค่อาจจะต้องอดทนหน่อย

แต่ยังไง๊ ยังไง คนเราถ้าจูนกันติด ทำบุญมาร่วมกัน
เดี๋ยวโชคชะตาก็พาให้มาอยู่ด้วยกันโดยแทบไม่ต้องทำอะไรก็ได้

 

 

หลังจากที่คุยกับหมูไปถึงความรู้สึกในใจหลายๆเรื่อง
ก็เหมือนกับที่พี่อ้อยสอนเสมอ

เราเริ่มคิดว่า เอาล่ะ เราคงต้องพยายามเข้าใจคนอื่นมากขึ้น
หลังจากเมื่อวาน เราเองก็รู้สึกว่า
ทุกๆคนก็พยายามจะดีกับเรา ทั้งๆที่กลัวเราจะโกรธ
ซึ่งเราก็คิดว่า ไม่ต้องทำกันขนาดนั้นก็ได้
ก็เลย อืม... เราก็น่าจะละเส้นตรงของตัวเองลงบ้างนะ
ทุกอย่างมันก็ต้อง flexible ถูกมั้ย

Someone said people who know how they bad
are better than people who dont.

 

ไดอารี่หน้าที่แล้วทุกคนเมนท์กันยาวมากกกก
ขอบคุณนะคะ ที่สละเวลามานั่งพิมพ์กันขนาดนี้

อ่อ เรื่องพ่อแม่เราไม่คิดมากขนาดนั้นนะ
เพราะยังไงเราก็รักท่าน แล้วท่านก็เป็นคนที่รักเรามากที่สุด
เป็นคนที่ไม่เคยลืมวันเกิด เป็นคนที่หวังดี
เป็นทุกสื่งทุกอย่างในชีวิตเลยแหละ

ถึงแม้ว่าท่านจะอยู่ด้วยกันไม่ได้ แต่เราก็รู้ว่าท่านรักเรามาก
แล้วก็ยอมเสียสละทุกอย่างเพื่อเรา

 

ต่อไปเป็นเรื่องสำคัญสำหรับเราในวันนี้
คนที่ตั้งกระทู้ว่าไมค์เรื่องวันมีทแอนด์กรี๊ด
สมใจแล้วนะคะ ที่อยากจะให้ไมค์รับรู้

เราอ่ะ เป็นคนนึงนะ ที่ไม่อยากให้น้องมารู้ข่าวสารอะไรพวกนี้เลย
เพราะว่า น้องเองก็พยายามทำสิ่งที่ดีที่สุดเท่าที่ทำได้มาตลอดอยู่แล้ว
แต่อย่างว่า คนเราคิดไม่เหมือนกัน และเข้าใจอะไรไม่เหมือนกัน
เป็นไปไม่ได้เลยที่จะทำให้ทุกคนถูกใจได้

เรารู้นะว่าไมค์คีบอาหารให้ทุกคน
ไมค์ทรีทอย่างที่ไมค์คิดว่าไมค์พยายามที่สุดแล้ว
มันไม่ใช่ความผิดของไมค์เลย

สู้ๆนะ
นี่มันแค่เริ่มต้นเอง ยังมีเวลาอีกมากที่จะพิสูจน์ตัวเองให้ทุกคนได้เห็น

 

 

ทำไมน๊า การที่จะทำให้คนอื่นๆถูกใจและเข้าใจในสิ่งที่เราทำ
มันถึงได้ยากเย็นแสนเข็ญขนาดนี้

แต่จะว่าไป คนมนุษยสัมพันธ์ติดลบอย่างเราจะไปเข้าใจได้ไงล่ะ

เหตุผลนึงที่เราไม่อยากเอาตัวไปผูกพันกับใคร
ก็คงเป็นเพราะเราไม่เคยพร้อมที่จะผิดหวังหรือเสียใจจากคนๆนั้นล่ะมั้ง
พูดอย่างสวยหรูก็น่าจะเป็นอย่างนั้น
แต่พูดแบบชาวบ้านๆ ก็คือ เป็นคนเอาแต่ใจตัวเอง
ถ้าไม่พอใจ ก็ไม่ยอมรับ

เราน่ะ รู้สึกผิดกับความร้ายกาจ มองโลกในแง่ร้ายของเราเสมอนะ
จะให้พยายามฝืนทำออกไปดีๆ ก็ไม่ใช่ว่าจะทำไม่ได้หรอก
แต่บางครั้งมันก็อึดอัด
หรือกับบางคนที่เราก็ไม่อยากเสียเค้าไป
มันก็ต้องเก็บอารมณ์ของตัวเองให้ได้
แต่มันก็... ท้อ และเหนื่อยเหมือนกัน

หลายๆครั้งที่เดือดร้อน ป่วย หรือทุกข์ใจ
ก็มองไม่เห็นใครเลย

อย่างป่วยเข้ารพ.ครั้งล่าสุด
ตลอดทางที่ไปรพ.ก็โดนด่าลูกเดียว
ไปถึง จะนอนจะรักษา ก็ห่วงเรื่องค่าใช้จ่าย
ตอนน้ำเกลือหมด ก็ต้องเกรงใจ หน้ามืดยังไงก็ต้องเอาตัวเองกลับบ้าน

เราก็ไม่โทษใครหรอกนะ
เพราะเราก็ไม่ใช่เพื่อนที่ดี ไม่ใช่ลูกที่ดีด้วย
การจะคาดหวังที่จะได้รับสิ่งดีๆกลับมามันก็คงไม่ใช่
แต่มันทำให้เราหมดกำลังใจในชีวิต

ตอนนี้ได้แต่เครียดเรื่องหางาน เครียดเรื่องเรียน
เครียดเรื่องเงิน แล้วพอมีอะไรเข้ามาให้คิด ก็จะเบื่อมากๆ
เราอยากจะหนีจากชีวิตที่เป็นอยู่
เรารอมาตลอดที่จะเรียนจบ ทำงาน
แล้วออกไปจากทุกอย่างที่ควบคุมเราได้

อยากเลิกขับรถแล้วด้วย
รู้สึกว่าตั้งแต่ขับรถ ใจร้อนขึ้นเยอะ เสียสุขภาพจิตสุดๆ
บางทีเจอรถขับงี่เง่า รถติด โอย...ปวดหัว
อีกอย่างสายตาเสียอย่างมากนะ
คือ ตอนนี้มองอะไรไม่ค่อยชัด
แล้วก็ยังไม่อยากรบกวนเงินใครเพื่อไปเช็คสายตาด้วย

 

วันนี้ไมค์น่ารักมากๆ ดีมากๆ
แต่กลับมาบ้านกลับรู้สึกเศร้าอย่างบอกไม่ถูก
เพราะมีคนไม่เอนจอยกับการเจอน้องแล้ว

เลยต้องมานั่งทบทวนว่าชั้นทำอะไรผิดตรงไหนน๊า

ตอนกอล์ฟไมค์ออกมา ทุกคนเงียบกริบ
แต่เราเองก็คิดว่า คงจะไม่มีโอกาสมาหาน้องอีกยาวเลย
ก็เลยพูดออกไปว่า กอล์ฟ เซ็นซีดีให้หน่อยได้มั้ยคะ
แล้วไมค์ก็เดินออกมา รับซีดีไป
โดยที่เราไม่ได้ยินด้วยว่าไมค์พูดว่าอะไร แค่เห็นเดินมารับก็เลยส่งให้
จนมารู้ทีหลังว่าไมค์พูดว่า "จ้า..."
ส่วนกอล์ฟที่เดินมารับซีดีก็เลยต้องเดินผ่านเราไป

เราทำพลาดตรงไหนรึเปล่า

พอลงไปข้างล่าง ไมค์เปิดกระจกมาเซ็น HBD ให้เตย
เราก็เลยบอกเตยว่าอยากจับมือไมค์
พอเตยหลบให้ เราก็พูดว่า ไมค์ ขอจับมือหน่อยได้มั้ย
ไมค์ก็ยิ้มแล้วยื่นมือมาให้จับ น่ารักจ้ะ

แล้วพอตอนรับซีดีมา เห็นว่ากอล์ฟยังไม่ได้เซ็นทูพี่อ้อย
ก็เลยรอๆ พอเห็นกอล์ฟกำลังจะปิดประตู ก็เลยดันพี่อ้อยเข้าไป
ตะโกนบอกกอล์ฟว่าเซ็นทูให้พี่อ้อยหน่อย

เราผิดรึเปล่านะ ที่สั่งน้อง

ทั้งหมดมันเกิดขึ้นภายในเวลาที่เร็วมากๆ
เราไม่ได้หยุดคิด หรือคิดว่ามันจะเป็นยังไงต่อไปด้วยซ้ำ
แต่เรากลับมารู้ว่าเราทำให้คนอื่นเครียด เหนื่อย เบื่อ

เราได้แต่นั่งสับสนว่า เอ...ชั้นแย่มากเหรอที่เอ่ยปากขออะไรน้อง
หรือมันมากไปจริงๆ

ถ้าทำอะไรไปให้มีคนรู้สึกไม่ดี เราก็รู้สึกผิดจริงๆนะ
ไม่ใช่ไม่อยากเป็นคนที่ใครๆก็รักหรอก
แต่เราก็อยากจะให้คนที่รักเรา เพราะเราเป็นตัวเราแบบนี้
และเราก็ไม่ใช่คนดีเลย เราเป็นคนที่ร้ายมากๆ
ถ้าใครรับเราได้ เราก็จะรู้สึกดี
เวลาใครรับไม่ได้ มันไม่ใช่จะเฉยนะ มันก็เศร้า ก็แคร์แหละ

พี่อ้อยก็สอนบ่อยมากเรื่องการแสดงออกเรื่องคำพูด
เรารู้ว่าพี่อ้อยหวังดี ไม่อยากให้ใครมองเราไม่ดี
แต่มันยากเหลือเกินที่จะเฟรนลี่

เราไม่โทษครอบครัวนะ แต่บอกได้เลยว่ามันเกิดจากพื้นฐานครอบครัว
ถ้ามีใครมาบอกเราว่า พ่อแม่ทะเลาะกันอ่ะ หย่ามันเลยดีกว่า
นอกจากว่า พ่อหรือแม่สามารถทุ่มเทให้ลูกได้ทั้งกายและใจ
หรือมีญาติพี่น้องคอยดูแลเป็นที่ปรึกษาให้ได้แล้วล่ะก็
เรายืนยันได้เลยว่า
เด็กที่อยู่ในครอบครัวที่อบอุ่นย่อมจะโตขึ้นมาเป็นคนดีมากกว่าแน่นอน

ซึ่งครอบครัวเราไม่ได้เป็นแบบนั้นเลย
มันก็ออกจะไม่สมประกอบ
ถึงแม้ว่าทุกๆคน ทั้งพ่อแม่ ญาติพี่น้องจะเป็นคนดี
แต่เค้าไม่สามารถดูแลเราได้เต็มที่
เราถูกเลี้ยงมาแบบมีเงื่อนไขทุกสิ่งทุกอย่าง
ถ้าคุณอยากได้อะไร คุณต้องทำอย่างอื่นมาเป็นการตอบแทน

เราเลยกลัวมากที่จะขออะไรจากพ่อแม่
เพราะมันเหมือนกับเราจะต้องเตรียมตัวไว้ได้เลย
เราต้องทำอะไรซักอย่างให้เค้าแน่ๆ
และถึงแม้ว่าเราจะไม่ชอบถูกบังคับ แต่เราก็ต้องรับผิดชอบ

มันค่อยๆกลายเป็นความกดดันส่วนตัวไปแล้ว
เมื่อคบใคร ก็คาดหวังที่เค้าจะให้เราเท่าๆกับที่เราให้เค้า
แน่ล่ะ เป็นไปไม่ได้หรอก...

 

โอ้... อัพไดยาวเชียววันนี้
แต่มันเป็นตัวเราที่อยากจะระบายมากๆ

 

ป.ล. ยังคงรักเหมือนเดิม

รักพี่อ้อยนะ...

 

เพิ่งได้ฟังเรื่องที่ว่า มีคนที่ได้ไปมีทแอนด์กรี๊ดกับน้อง
แล้วบอกว่าไม่ชอบไมค์เลย ไมค์หยิ่งมากๆ

โอ้...

อืม... เอาความคิดเห็นตัวเองนะ ถ้ามันไม่ตรงกับใครก็คงต้องขออภัยด้วย

ตรงๆ... น้องก็คงจะไม่ได้น่ารัก แสนใจดี เฟรนลี่เหมือนศิลปินคนอื่น
เราเองก็เคยคาดหวังเหมือนกัน อยากจะให้น้องทักทาย คุยเล่นกันบ้าง
แต่ก็... ยาก...

เราเองก็ ใช้ความอดทน และพยายามอยู่นานทีเดียว
ตามเป็นปี นับคำที่คุยกันได้เลย
เมื่อก่อนช่วงนึงที่เจอกันทุกวันตลอดสองอาทิตย์
แม้แต่มองก็ยังไม่เคย
แล้วเราเองก็ไม่ได้เข้าหาน้องด้วย

จนถึงวันนี้มันก็คงจะมีพัฒนาการขึ้นมาบ้าง(ล่ะมั้ง)
ก็คุยกันได้มากขึ้น จำกันได้ (รึเปล่าวะ)

ไม่รู้สิ เราเข้าใจมั้ง เพราะเราก็โดนว่าว่าหยิ่งบ่อยๆ
น้องเองก็ไม่เคยมารู้จักเราเหมือนเรารู้จักเพื่อน
อย่างเราถ้าไม่ใช่เพื่อนสนิท ก็แทบจะไม่พูดด้วยเลย
ถ้าไม่เข้าไปชวนคุยน้องก็คงไม่คุยด้วยเป็นเรื่องปกติมากๆ

ความจริงเราว่ามันก็ยากเหมือนกันนะศิลปินเนี่ย
ถ้าเกิดเค้าดีกับเรามากๆ เราก็ย่อมจะ expect ให้เค้าดีกับเราอย่างนั้นตลอด
แต่ยังไงดาราก็เป็นคน มันก็ต้องอารมณ์ดีบ้างไม่ดีบ้าง
ถามว่า ถ้าเค้าดีตลอด แล้ววันไหนไม่ดีขึ้นมา เราจะคิดมากมั้ย เสียใจมั้ย

เทียบกับถ้าเค้าเฉยๆ แต่พอเค้าดี เราจะรู้สึกว่ามันพิเศษนะ

เราชอบอย่างหลังมากกว่า และเราก็อยากได้อย่างหลังมากกว่า

บางครั้งศิลปินก็อยากจะให้คนชื่นชอบที่ผลงาน ไม่ใช่ชอบส่วนตัว
ไม่ใช่ว่าพอเค้ามีแฟน มีปัญหา หรือทำอะไรให้เราไม่พอใจขึ้นมา
เราก็บอกว่า เกลียดละ ไม่ชอบเลย
ลองมองกลับมาว่าถ้าเป็นตัวเองจะรู้สึกยังไง
มันก็ต้อง อ้าว อะไรวะ ตกลงนี่จะมาชอบที่ผลงานหรือจะมาเป็นแม่กันแน่

ยอมรับแหละ เคืองน้องหนักๆก็บ่อยนะ
แต่พอมานั่งคิดว่า จะให้เค้าต้องฝืนใจทำในสิ่งที่ไม่ใช่ตัวเอง
เค้าก็คงไม่มีความสุข

อย่างไมค์เนี่ย จากที่สังเกต คือ น้องจะตามใจอารมณ์ตัวเองมาก
และด้านดีของไมค์ คือไมค์จะไม่แสร้งทำ
ถ้าวันไหนอารมณ์ดีมาก็จะแจกจ่าย วันไหนอารมณ์เสียก็ต้องทำใจ
มันก็ทำให้เรารู้สึกว่า เออ วันไหนดีด้วย น่ารักด้วยแปลว่ามาจากใจจริงนะ

ต้องมาถามตัวเองกันนะคะแฟนคลับ
ว่าอยากรักศิลปินที่เค้าเป็นเค้า ชอบที่ผลงานที่เค้าพยายามทำให้เราเห็น
หรือว่าอยากจะชอบศิลปินที่จะเป็นยังไงก็ช่าง ขอแค่ทำดีกับเราก็พอ

แต่เราไม่ได้หมายความว่า แบบไหนดี แบบไหนไม่ดีนะ
คือ ต้องเลือกไง ว่าชอบแบบไหน ก็ไปแบบนั้นดีกว่า
ไม่งั้นก็คงต้องมานั่งเศร้า แล้วก็โทษศิลปินกันอยู่อย่างนี้



เข้าเรื่องชีวิตตัวเองบ้างดีกว่า
ตอนนี้เครียดหนักเรื่องเรียนและเรื่องในอนาคต
เดือนตุลาจะหายไป 1 อาทิตย์นะคะ จะไปนั่งสมาธิที่เชียงใหม่
เมื่อก่อนแม่ต้องบังคับให้ไป คราวนี้ไม่ต้อง อยากไปเองละ

เราเชื่อว่า ทุกอย่างเกิดขึ้นได้ด้วยบุญทั้งนั้น
แต่บุญเนี่ย ไม่ได้หมายความสิ่งศักดิ์สิทธิ์นะ
บุญ คือ ความดีที่เราสะสมไว้ตั้งแต่ในอดีตจนถึงปัจจุบัน
นั่นก็คือ ถ้าเราทำดี ย่อมได้รับสิ่งดีๆกลับมาแน่นอน

อีกอย่างช่วงนี้อึดอัดใจและเบื่อคนมากๆ
ตอนนี้อาจจะยังไม่ถึงเวลาที่จะพูดหรือแสดงความรู้สึกตรงนั้นออกมา
แต่ถ้ามันยังคงเป็นแบบนี้ ซักวันมันต้องถึงแน่ๆ
ในระหว่างนี้ก็เก็บมันไว้ก่อนดีกว่า



ป.ล. รัก... สาวน้อย เหงามั้ยเนี่ย
รัก... เบบี๋เอสแก้มยุ้ย

แล้วก็รัก... กอล์ฟไมค์ มากมาย

รักครอบครัวที่สุด

 

ทำไมวันๆนึงมันผ่านไปเร็วจังเลยล่ะ
แอบเครียด อะไรๆก็เข้ามาให้ทำพร้อมๆกัน
ไม่ได้ขี้เกียจด้วยนะ
ทั้งๆที่ตอนนี้รู้สึกหน้ามืดอยากนอนจะตายอยู่แล้ว
แต่ก็นอนไม่ได้
ไหนจะการบ้าน รายงาน แล้วเรื่องที่อยากทำอีกล้านแปด
เหนื่อย...

เมื่อวานไปดูคอนเสิร์ต 25ปี พี่ดี้มาล่ะ
ถ้าไม่มีน้องคงไม่ไปอ่ะ ไม่ไหวนะ เพลงแบบว่าคุ้นแต่ท่อนฮุคครับท่าน
คือ ไม่ใช่ว่าเราเกิดไม่ทันหรอก
แต่ไม่ใช่คนชอบฟังเพลงเลยตอนเด็กๆน่ะ พ่อแม่ก็ไม่ฟัง
มันเลยไม่ค่อยได้สนใจเรื่องเพลงเท่าไหร่

เพลงไหนต่อเพลงไหนมาก็ต้องดูเนื้อที่ขึ้นบนจอ
แต่พออินโทรเพลงเรื่องเล็กของเธอขึ้นมาเท่านั้นแหละ
ก่อนอื่นหูแตก เพราะพี่อ้อยกับหมูกรี๊ดเสียงดังมากกกก
ดันน้องกันสุดๆ
แต่น้องก็ได้รับเสียงกรี๊ดดังนะ เพียงแต่อาจจะร้องเพลงกันไม่ได้

มีแต่ผู้ใหญ่ทั้งนั้นเลย ผิดกับคอนกอล์ฟไมค์โดยสิ้นเชิงนะ
อันนั้นก็เด็กเกิน(สำหรับเรา)
แต่มันไม่มีอะไรที่เกี่ยวกับอายุหรอก ถ้าใจชอบจริงๆน่ะ
ยังไงดูกอล์ฟไมค์ก็มีความสุขกว่าอยู่แล้ว

 

วันนี้มาว่าด้วยเรื่องความยุติธรรมไม่มีในโลก

มันไม่มีจริงๆนะ
แน่นอนล่ะ ไม่มีใครสามารถรักของสองสิ่งหรือคนสองคนได้เท่ากันหรอก
และการปฏิบัติมันก็ย่อมต้องต่างกันไปตามความมากน้อย

สิ่งที่เราต้องทำคือยอมรับ และหาจุดที่เหมาะสมให้กับตัวเอง

ไอ้แบบว่าคนนั้นคนนี้ได้ดีกว่าน่ะ อิจฉาเราก็เป็น
แต่เราก็ไม่ได้ต้องทำทุกวิถีทางเพื่อดันตัวเองขึ้นไปนะ
เราว่ายิ่งทำอย่างนั้น มันก็ยิ่งทำให้เค้าหนีเราซะเปล่าๆ
ถ้ามีดีจริงๆ เดี๋ยวเค้าก็เห็นอยู่ดี แค่อาจจะต้องอดทนหน่อย

แต่ยังไง๊ ยังไง คนเราถ้าจูนกันติด ทำบุญมาร่วมกัน
เดี๋ยวโชคชะตาก็พาให้มาอยู่ด้วยกันโดยแทบไม่ต้องทำอะไรก็ได้

 

 

ไม่ได้ทำอะไรเป็นพิเศษในช่วงนี้


เพิ่งได้ซีดีอัลบั้มรินของน้องมา
ก็ปลาบปลื้มในความหล่อ แล้วก็เพลงดีหลายเพลงเลย


อืมมม... จริงๆเราว่า คนส่วนใหญ่ก็คงเริ่มต้นชอบน้องจากหน้าตา
มันก็เป็นเรื่องธรรมดาของการมาชื่นชอบดาราอยู่แล้ว

แต่สำหรับเรา พอยิ่งได้เข้ามารู้จักมากขึ้น
ถ้ามีใครซักคนมาถามว่าเราชอบน้องเพราะอะไร
เราก็คงจะไม่ตอบเค้าว่า เพราะหล่อ อีกแล้วล่ะ

คำตอบของเรา คงจะเป็น "น้องเก่ง"
เพราะน้องมีพัฒนาการที่เห็นได้ชัดเจนมากๆ
เริ่มต้นจากอัลบั้มแรกที่บอกง่ายๆว่าไม่มีอะไรเลย
แต่น้องก็ได้มีส่วนร่วมมากขึ้นในอัลบั้มต่อๆมา
ทั้งการเต้น การร้อง การค้นพบตัวของตัวเองมากขึ้น

มันมีฉากหลังมากมายที่คนข้างนอกอาจจะไม่ได้รับรู้
น้องต้องต่อสู้กับอะไรเยอะมาก
ต้องฝืนทำในสิ่งที่ไม่อยากทำด้วยซ้ำไป

อยากจะให้แฟนคลับทุกคน เข้าใจน้อง
และชอบในสิ่งที่น้องเป็น รักน้องที่ตัวตนของน้องจริงๆ



อ่อ...ได้ดูดีวีดีข้างในแล้ว น่ารักสุดๆ ดูแล้วกรี๊ดแตกไปเลย
อยากจะแคปมาให้คนอื่นได้ดูด้วย
แต่เครื่องที่เล่นดันไม่มีโปรแกรมง่ะ เศร้า...



วันนี้น้องไปเซ็นทรัลเวิร์ล ไม่รู้เป็นไงบ้างเนาะ
แวบไปดูแค่เห็นหัวก็ต้องกลับซะแล้ว
ไว้งานหน้าเจอกันใหม่ดีกว่า



รักนะจ๊ะ
สุดหล่อที่แสนจะพยายามทั้งสองคน
แล้วก็รักนู๋น้อยเบบี๋เอสด้วย
รักสาวน้อยที่ป่วยอยู่ด้วยนะ get well soon

หลังจากที่คุยกับหมูไปถึงความรู้สึกในใจหลายๆเรื่อง
ก็เหมือนกับที่พี่อ้อยสอนเสมอ

เราเริ่มคิดว่า เอาล่ะ เราคงต้องพยายามเข้าใจคนอื่นมากขึ้น
หลังจากเมื่อวาน เราเองก็รู้สึกว่า
ทุกๆคนก็พยายามจะดีกับเรา ทั้งๆที่กลัวเราจะโกรธ
ซึ่งเราก็คิดว่า ไม่ต้องทำกันขนาดนั้นก็ได้
ก็เลย อืม... เราก็น่าจะละเส้นตรงของตัวเองลงบ้างนะ
ทุกอย่างมันก็ต้อง flexible ถูกมั้ย

Someone said people who know how they bad
are better than people who dont.

 

ไดอารี่หน้าที่แล้วทุกคนเมนท์กันยาวมากกกก
ขอบคุณนะคะ ที่สละเวลามานั่งพิมพ์กันขนาดนี้

อ่อ เรื่องพ่อแม่เราไม่คิดมากขนาดนั้นนะ
เพราะยังไงเราก็รักท่าน แล้วท่านก็เป็นคนที่รักเรามากที่สุด
เป็นคนที่ไม่เคยลืมวันเกิด เป็นคนที่หวังดี
เป็นทุกสื่งทุกอย่างในชีวิตเลยแหละ

ถึงแม้ว่าท่านจะอยู่ด้วยกันไม่ได้ แต่เราก็รู้ว่าท่านรักเรามาก
แล้วก็ยอมเสียสละทุกอย่างเพื่อเรา

 

ต่อไปเป็นเรื่องสำคัญสำหรับเราในวันนี้
คนที่ตั้งกระทู้ว่าไมค์เรื่องวันมีทแอนด์กรี๊ด
สมใจแล้วนะคะ ที่อยากจะให้ไมค์รับรู้

เราอ่ะ เป็นคนนึงนะ ที่ไม่อยากให้น้องมารู้ข่าวสารอะไรพวกนี้เลย
เพราะว่า น้องเองก็พยายามทำสิ่งที่ดีที่สุดเท่าที่ทำได้มาตลอดอยู่แล้ว
แต่อย่างว่า คนเราคิดไม่เหมือนกัน และเข้าใจอะไรไม่เหมือนกัน
เป็นไปไม่ได้เลยที่จะทำให้ทุกคนถูกใจได้

เรารู้นะว่าไมค์คีบอาหารให้ทุกคน
ไมค์ทรีทอย่างที่ไมค์คิดว่าไมค์พยายามที่สุดแล้ว
มันไม่ใช่ความผิดของไมค์เลย

สู้ๆนะ
นี่มันแค่เริ่มต้นเอง ยังมีเวลาอีกมากที่จะพิสูจน์ตัวเองให้ทุกคนได้เห็น

 

 

ทำไมน๊า การที่จะทำให้คนอื่นๆถูกใจและเข้าใจในสิ่งที่เราทำ
มันถึงได้ยากเย็นแสนเข็ญขนาดนี้

แต่จะว่าไป คนมนุษยสัมพันธ์ติดลบอย่างเราจะไปเข้าใจได้ไงล่ะ

เหตุผลนึงที่เราไม่อยากเอาตัวไปผูกพันกับใคร
ก็คงเป็นเพราะเราไม่เคยพร้อมที่จะผิดหวังหรือเสียใจจากคนๆนั้นล่ะมั้ง
พูดอย่างสวยหรูก็น่าจะเป็นอย่างนั้น
แต่พูดแบบชาวบ้านๆ ก็คือ เป็นคนเอาแต่ใจตัวเอง
ถ้าไม่พอใจ ก็ไม่ยอมรับ

เราน่ะ รู้สึกผิดกับความร้ายกาจ มองโลกในแง่ร้ายของเราเสมอนะ
จะให้พยายามฝืนทำออกไปดีๆ ก็ไม่ใช่ว่าจะทำไม่ได้หรอก
แต่บางครั้งมันก็อึดอัด
หรือกับบางคนที่เราก็ไม่อยากเสียเค้าไป
มันก็ต้องเก็บอารมณ์ของตัวเองให้ได้
แต่มันก็... ท้อ และเหนื่อยเหมือนกัน

หลายๆครั้งที่เดือดร้อน ป่วย หรือทุกข์ใจ
ก็มองไม่เห็นใครเลย

อย่างป่วยเข้ารพ.ครั้งล่าสุด
ตลอดทางที่ไปรพ.ก็โดนด่าลูกเดียว
ไปถึง จะนอนจะรักษา ก็ห่วงเรื่องค่าใช้จ่าย
ตอนน้ำเกลือหมด ก็ต้องเกรงใจ หน้ามืดยังไงก็ต้องเอาตัวเองกลับบ้าน

เราก็ไม่โทษใครหรอกนะ
เพราะเราก็ไม่ใช่เพื่อนที่ดี ไม่ใช่ลูกที่ดีด้วย
การจะคาดหวังที่จะได้รับสิ่งดีๆกลับมามันก็คงไม่ใช่
แต่มันทำให้เราหมดกำลังใจในชีวิต

ตอนนี้ได้แต่เครียดเรื่องหางาน เครียดเรื่องเรียน
เครียดเรื่องเงิน แล้วพอมีอะไรเข้ามาให้คิด ก็จะเบื่อมากๆ
เราอยากจะหนีจากชีวิตที่เป็นอยู่
เรารอมาตลอดที่จะเรียนจบ ทำงาน
แล้วออกไปจากทุกอย่างที่ควบคุมเราได้

อยากเลิกขับรถแล้วด้วย
รู้สึกว่าตั้งแต่ขับรถ ใจร้อนขึ้นเยอะ เสียสุขภาพจิตสุดๆ
บางทีเจอรถขับงี่เง่า รถติด โอย...ปวดหัว
อีกอย่างสายตาเสียอย่างมากนะ
คือ ตอนนี้มองอะไรไม่ค่อยชัด
แล้วก็ยังไม่อยากรบกวนเงินใครเพื่อไปเช็คสายตาด้วย

 

วันนี้ไมค์น่ารักมากๆ ดีมากๆ
แต่กลับมาบ้านกลับรู้สึกเศร้าอย่างบอกไม่ถูก
เพราะมีคนไม่เอนจอยกับการเจอน้องแล้ว

เลยต้องมานั่งทบทวนว่าชั้นทำอะไรผิดตรงไหนน๊า

ตอนกอล์ฟไมค์ออกมา ทุกคนเงียบกริบ
แต่เราเองก็คิดว่า คงจะไม่มีโอกาสมาหาน้องอีกยาวเลย
ก็เลยพูดออกไปว่า กอล์ฟ เซ็นซีดีให้หน่อยได้มั้ยคะ
แล้วไมค์ก็เดินออกมา รับซีดีไป
โดยที่เราไม่ได้ยินด้วยว่าไมค์พูดว่าอะไร แค่เห็นเดินมารับก็เลยส่งให้
จนมารู้ทีหลังว่าไมค์พูดว่า "จ้า..."
ส่วนกอล์ฟที่เดินมารับซีดีก็เลยต้องเดินผ่านเราไป

เราทำพลาดตรงไหนรึเปล่า

พอลงไปข้างล่าง ไมค์เปิดกระจกมาเซ็น HBD ให้เตย
เราก็เลยบอกเตยว่าอยากจับมือไมค์
พอเตยหลบให้ เราก็พูดว่า ไมค์ ขอจับมือหน่อยได้มั้ย
ไมค์ก็ยิ้มแล้วยื่นมือมาให้จับ น่ารักจ้ะ

แล้วพอตอนรับซีดีมา เห็นว่ากอล์ฟยังไม่